tag:blogger.com,1999:blog-77159552988100406382012-01-29T15:45:29.265-08:00Kendimle ilgili bir hayat macerasıuygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-18257385048637348372012-01-29T15:38:00.000-08:002012-01-29T15:45:29.277-08:00İnsanların hayatında her zaman keşfedeceği bir şeyler olmalı. Gizli kalmış, kalacak.<br />Onu sürekli aramalı, bulmalı ve kullanmalı; kendine bir amaç yaratmalı....<br /><br />Bazen farklı kazı alanları keşfedip, farklı cevherlere yönelmeli, kendini yenilemeli. Hayatın anlamını kaybettiğini düşündüğü bir anda, yeni keşfedecek bir şey olmalı.<br /><br />Başını kaldırıp gökyüzüne baktıran, anlam çıkarttıran; ne kadar küçük olduğunu hissettiren...<br /><br />-U.B.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-1825738504863734837?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-35089721356997755662011-08-26T09:51:00.000-07:002011-08-26T12:00:41.945-07:00Arayış varlığımızın vazgeçilmez dinamiği. Bitmek bilmez, durmaz.<br /><br />Bazen basit nedenlerden dolayı bazende hayatımızı rezil, anlamsız geçirmemek için bir arayışa girişiriz. Sürekli bulduklarımızı test eder içimizdeki boşluğu doldurup doldurmadığına bakar ve hep yeni arayışlara geçeriz.Bizi kimse durduramaz.<br /><br />Büyük ironi daha önce aradıklarımızı bulup değersiz olduğunu düşünenlerin fikirlerine yaptığınız küstahça saygısızlık. İnsanoğlu bilim ve teknolojide gelişse de insanlıkta hep 70-80 yıllık bir vicdan ve ahlak anlayışının hayat felsefesinin esiri olmuştur. Her yeni doğan hep kendi felsefesini ve hayatını yazmak ister. Önceki milyarlarca insanın yaşadıkları hep boşa gider.<br /><br />Her insan için dünya yeniden yaratılır adeta. Geçmişin sadece hüznü ve borçları kalır insana miras....<br /><br />Ne kötü, ne acımasız....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-3508972135699775566?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-87536571106362020712011-08-05T04:40:00.000-07:002011-08-05T04:40:31.654-07:00İnsanoğlu bir şey icat etmez, sadece doğadan örnek alır....<div>Ben buna inanırım.</div><div><br /></div><div>Şu günlerde insan hayatı çok hızlı, bir koşturmaca sürekli bir eksiklik hissetme bir arayış. İnanıyorum ki artık doğamızın dışına çıkıyoruz. Kaşif yönümüzü yeterince besleyemiyoruz. Bizi boşluğa düşüren etkenlerden biri bu. Sürekli aynı işler, yararsız çalışmalar, bir fark oluşturamamanın acısı...</div><div><br /></div><div>Belki biraz ara ara durup "ritmi" korumakta fayda var</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-8753657110636202071?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-3970779543483954492011-01-02T17:09:00.000-08:002011-01-02T17:16:47.660-08:00Hayatın tamamının, her hali ile bir enerji olduğu bilimsel olarak kanıtlanı. Felsefe ise çok uzun süredir bunu savunuyor. Hayatımızda yaşadığımız her olay, tanıştığımız her kişi anılarda ve kendi var oluşları ile bir enerji kütlesini temsil ediyor.<br /><br />Ve artık biliyoruz ki enerji yok edilemez. Sadece şekil değiştirir. Bazen hayatınıza giren bir kişi, sevdiğiniz bir akrabanız görevini tamamlar ve hayatınızda farklı bir enerji olarak var olmaya devam eder.<br /><br />İnsanlar bazen ilham verici deneyimler yaşarlar, yazılar okurlar....<br /><br />&nbsp;Düşünüyorum.... Eğer bu zamanlarda bizi coşkuyla hayata bağlayacak bir şeyler varsa ve bu başka şartlar ve kişilerle yeniden oluyorsa, tümüne anlam veren biziz. Ve içimizdeki gücü ortaya çıkaran kendi enerjimiz.<br /><br />Çocukken körelmemiş duygular ile bağlandığımız her şey aslında hala var. Hangimiz kendi ile baş başa kaldığında 18 yaşındaki halinden farklı olduğunu düşünüyor. Değişen sadece aynadaki görüntümüz. Biz aynıyız sadece zamanla bir yorgunluk ve pes etme düşüncesi ruhumuzu kaplıyor. Üzerimizde yeni bir tabaka oluşturuyor.<br /><br />Hayat kısa, bunu en çok içinde 2-3 neslin bir arada olduğu filmler izlediğimizde ya da kitaplar okuduğumuzda anlıyoruz.<br /><br />Kendi içimizdeki gerçekliği ve ilham kaynağını bulmamız gerekiyor.... Geç olmadan....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-397077954348395449?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-70580720751227093052010-10-15T17:14:00.000-07:002010-10-15T17:14:13.219-07:00Kışın sıcak yataktan kalkması zordur...<br />Bazen özellikle sabah erkene saati kurup, uyanıp tekrar uyuma zevkini yaşamak isterim.<br />Bu cuma bunu yapmak istedim ama erkenden kalkmam gerekti. Toplantı için...<br />Yağmurlu bir sabahta arabayla İstanbul trafiğine bulaştım. Derken mahşeri kalabalıkta metrobüs. Bir kıtadan diğerine giden insan seline kapıldım. Nereye kadar diye soruyorum her sabah.<br /><br />Toplantıydı, teklifti, projeydi derken gün bitti, gece çöktü. Bu akşam farklıydı, uzun süredir ilk defa aklıma çok güzel bir fikir geldi; proje fikri.<br />Sevindim, heycanlandım.<br />Bir medeniyet eşiği İstanbul' da, İstanbul'un tadını almadan bir gün daha geçti. Hatalarımızla, hayallerimizle. Kimisi bu geçen her günden kendi fırsatını yakalar, kimi sadece yaşar.<br /><br />Gün bitti, yeni bir güne gebeyim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-7058072075122709305?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-13812782664284219662010-06-06T03:33:00.000-07:002010-06-06T03:33:59.534-07:00Emerson şöyle der: "Yolun sizi götürdüğü yere gitmeyin; onun yerine, hiç yolu olmayan bir yere gidip ardınızda bir iz bırakın"<br /><br />Yaradılışı gereği herkes bir yol arar, kesinlikle arar... Hayatının bir döneminde...<br /><br />Maalesef yol dışına çıkıp keşfedilmemiş bir yer aramak, bir yol yapmak büyük bir cesaret gerektiriyor. Bazen delilik, bazen hiç bitmeyen bir sabır, himmet ve yılmamak; deli olduğunu insanlara kabullendirmek...<br /><br />Dünya tarihi, o yoldan sapıp kendi yolunu açanların efsaneleri ile doludur. Neticede dünya sıfır noktasında iken ve gidecek bir yer yokken efsane olmuş insanlar çıkıp tek tek yolllar açarak, bir evrimi de başlatmış olmadı mı?<br /><br />Onlar ilk cesaret örneğiydiler ve bunu başardılar, yılmadan...<br />Tutku, onları ateşledi. Neye karşı olduğu önemli olmadan, bir tutkuları vardı. Hayata, yaradılışa, yıldızlara...<br /><br />Belki çoğunun aklına hemen yerli yabancı tüm filmlerin sonunda olan öpüşme sahnesi gelebilir, aslında bir kişinin dünyayı, matrix'i, bir şehri kurtarmasının tek nedeninin bir kadını öpmek olduğu &nbsp;fikri aklınıza yerleşmiş olabilir. Ya da gişe hasılatı ve rating için özellikle yapılmış olabilir.<br /><br />Bu mudur olay? Bu kadar basit mi?<br /><br />İnsan onuruna, yaradılış onuruna ne oldu?<br />Toplum olarak yeni bir yolu sadece yeni bir samanlık bulmak için benimsemiş bir tutum içindeyiz, TV dizilerimize, sinema filmlerimize baktığımızda....<br /><br />Bilinç altımıza biz nasıl düşünürsek düşünelim kendi içimizdeki ruhumuza yeterince hitap edecek bir amaç, bir tutku vermezsek, bir süre sonra pes edip, daha önce açılmış yollarda dik yürümeyi bırak, hamallık konumuna düşebiliriz. Her sabah mahallemizden ayrılan insan topluluğunda doğuştan ayrılmış kontenjana başvurmaktan başka çaremiz olmaz... Hem de bunun farkında olmadan.<br /><br />Kendimizi birey olarak kopyalanamaz niteliklerle donattığımız anda, asıl bir fark yaratmaya başlarız. Saçımız, yüzümüz, sakalımız, kıyafetimizden bahsetmiyorum... Kopyalanamaz, sadece size özel kodlarda yaratılmış ve uzakta değil, kendi içinizde olan şeyden bahsediyorum...<br /><br />Hayat yolu, O'nu keşfetmekten geçiyor. O'nu keşfettiğiniz anda yeni yollar açmak sadece zaman meselesi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-1381278266428421966?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-24293313137802583872010-05-24T12:42:00.000-07:002010-05-24T12:42:39.355-07:00Metrobüs Zincirlikuyu istasyonunun oradaki üst geçitten bakıyorum... İnsanlara, hayata, kuşlara, arabalara.<div>Her şey akıyor, su misali.</div><div><br /></div><div>Kim bilir insanların aklında ne var?</div><div><br /></div><div>-O gün işte yaşadıkları</div><div>-Bir an önce eve gitme arzusu</div><div>-Trafik telaşı</div><div>-Kız/erkek arkadaşı,eşi</div><div>....</div><div><br /></div><div>Akan her canlı içinde yepyeni bir hayat, farklı bir yaşam var. Her biri kendi dünyasının merkezinde.</div><div>Dünyalar bazen kesişiyor, etkileşime giriyor;zevk alıyorsun yaşamaktan ya da acı çekiyorsun....</div><div><br /></div><div>Ama hiç değişmeyen şey, sürekli olması, durmadan, usanmadan, tükenmeden.</div><div>Bakınca bu kalabalığa kendinle baş başa kalıyorsun "bunlar ne yapıyor" diyebiliyorsun.</div><div><br /></div><div>Nasıl yol kenarındaki ağaç sadece "ağaç" olmak için orada ise, önünden geçen insanlarda belli ki insan olmanın gerekliliğini yerine getiriyor. Bıkmadan, usanmadan...</div><div><br /></div><div>Her birinin aklında hayaller, umutlar. Bir birleri ile kesişen hayatlar. Bu sayede çekilebilir bu sayede yaşanabilir oluyor.</div><div><br /></div><div>Bazen durup insanlara bakmak için, kendine bakmak için frene basman gerekiyor.Bir üst geçitte, metrobüs sırasında, yaya yolunda...</div><div><br /></div><div>İşte o zaman anlayabilirsin insan olmanın gerekliliğini tam da o ana kadar yaptığını...</div><div><br /></div><div>Bazen iç huzuru tadmak ve hissetmek için, durup derin bir nefes almak gerek, yeniden başlamak için....&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-2429331313780258387?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-92173045476350223312010-05-23T00:13:00.000-07:002010-05-23T00:13:53.754-07:00<b>"Kendi varlığını bile amacına feda edebilen insan iradesine karşı hiçbir şey direnemez" - Benjamin Disraeli.</b><br /><br />Bu sözü çok severim. İnsanın bir amacı varsa buna ne denli bağlanması gerektiğini hatırlatır bana. Hedefe ulaşmak için diğer tüm ihtimallerden kopmak gerektiğine.<br /><br />Burada sözü edilen sadece inanmak ve kendini adamak değildir. Küçük küçük eylemlerde bulunurken resmin büyüğünü gözden kaçırmamaktır. Alınan her nefesi, yapılan her hareketi büyük resme hizmet edecek şekilde düzenlemek yani işin özü ciddi anlamda karar verip EYLEMe geçmektir.<br /><br />Bazen benimde bocaladığım nokta bu hayattaki asıl amaç nedir? İnsan olmanın şerefine nail olacak ne tür bir amaç bize iç huzurumuzu verir?<br /><br />Seçtiğimiz amaç ne olursa olsun, gerçekten uğruna her hücremizi&nbsp;adayabileceğimiz&nbsp;bir nedenden ötürü seçilmelidir.<br /><br />Her şeyin başladığı nokta karar verdiğimiz an. Belki de kaderimiz o anlarda şekilleniyor....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-9217304547635022331?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7715955298810040638.post-75285981856167329322010-05-21T02:25:00.000-07:002010-05-21T02:33:04.883-07:0007:45 son zamanlarda benim için karanlıkta bir ışık olmayı, bazen sürprizi bazen de umut olmayı ifade ediyor. Hayatımdaki olaylara bakıyorum da her zaman bir "yol" bir çözüm bulunuyor.<br /><br />Bir ayette anlatıldığı üzere:<br />* "Elbette zorluğun yanında bir kolaylık vardır." &nbsp;(İnşirah-5)<br />* "Gerçekten, zorlukla beraber bir kolaylık daha vardır" (İnşirah-6)<br /><br />Her şeyin çift halinde olduğu bu hayatta bu gayet doğal değil mi? Zorluk ve kolaylık, birbirini dengeleyen bir çift olarak. Ve hayatın kaynağı bize zorluğun yanında bu kolaylığın "gerçekten" olduğunu söylüyor.<br /><br />Bize kalan sadece yılmadan, usanmadan bunu aramak.<br /><br />Temel duygu İRADE: Zorluklar karşısında pes etmeden, yılmadan azimle çalışıp sorunların üstesinden gelmek.<br /><br />Kendimize baktığımda irade tarafını göstersek bile eksik kalan bir şeylerden dolayı çöküşler yaşadığımız görüyorum. Bazen tüm irade ve başarımızı, bir kişiye ya da bir olaya bağlamak, kendi hedeflerimiz ve başarılarımızın eksenine kendimizi koyamamak en büyük hatamız.<br /><br />İçinde ışık olan ve özü itibariyle yukarıdan gelmiş ve hep yukarı gitme eğiliminde olan başarı odaklı insanlar her zaman çevrelerinde başarılı kişileri görmek isterler. Kendisi ile bir sıkıntısı olmadığı ve kendini bildiği için her hangi bir kompleksi de yoktur.<br /><br />Yanındaki insanın başarısından rahatsız olan bir kişi, O'nun iplerini elinden kaçıracağını hissetmiştir.<br /><br />Bazen hayatımızda zor zamanlar vardır, kararlar verilmesi gereken ve belki de tüm hayatımız o kararla değişecektir.<br /><br />Asıl soru, 30 yıl sonra keşke diyecek misin?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7715955298810040638-7528598185616732932?l=birmacera.blogspot.com' alt='' /></div>uygun bodurhttp://www.blogger.com/profile/02140449359299575177noreply@blogger.com0